علی صدرالدینی با اشاره به افزایش انجمن‌ها، اتحادیه‌ها و تشکل‌های فناوری در ایران، می‌پرسد آیا این تعدد واقعاً به حل مسائل اکوسیستم کمک می‌کند یا صرفاً ساختارهای موازی ایجاد کرده است. او بر ضرورت شفافیت، پاسخ‌گویی، نظارت و مشخص بودن اختیارات و مأموریت هر نهاد تأکید می‌کند و معتقد است ارزش یک تشکل باید با میزان مسئله‌هایی که حل می‌کند سنجیده شود، نه تعداد جلسات، اعضا یا کارگروه‌ها.