بحران اقتصاد دیجیتال و خسارت چندهمتی؛ آیا بسته حمایتی دولت واقعا این خرابی را جمع میکند؟
با هر بار قطعی گسترده اینترنت، یک پرسش قدیمی دوباره مطرح میشود: آیا سیاستگذار واقعا تصویر روشنی از عمق خسارتهای اقتصاد دیجیتال دارد یا همچنان با مُسکنهای مقطعی جلو میرود؟ بسته هشتمرحلهای دولت برای حمایت از کسبوکارهای آنلاین، تازهترین پاسخ رسمی است؛ پاسخی که وقتی در کنار اعداد و اظهارات وزیر ارتباطات گذاشته میشود، شکاف بزرگی میان «میزان خسارت» و «ظرفیت جبران» آشکار میکند.
وزیر ارتباطات اعلام کرده خسارت روزانه قطعی اینترنت به هسته اقتصاد دیجیتال حدود ۵۰۰ میلیارد تومان و به اقتصاد کلان حدود ۵ هزار میلیارد تومان است؛ رقمی که نه تنها اپراتورها، بلکه لایههای دوم و سوم اقتصاد دیجیتال، از فروشگاههای آنلاین تا لجستیک، تبلیغات، تولید محتوا و فریلنسینگ را در بر میگیرد. با این حساب، در بازه ۲۰روزهای که خود وزیر آن را «میانگین تابآوری کسبوکارهای اینترنتی» میداند، هسته اقتصاد دیجیتال حداقل ۱۰ هزار میلیارد تومان خسارت مستقیم میبیند.
تابآوری ۲۰روزه، بیش از یک داده فنی، زنگ خطری جدی است؛ یعنی اگر اختلال ادامه پیدا کند، بخش بزرگی از کسبوکارها به نقطه بازگشتناپذیر میرسند. با این حال، بسته هشتمرحلهای فاقد عدد مشخص، زمانبندی روشن و سازوکار اجرایی شفاف است. حتی سخنگوی دولت میگوید میزان خسارت «باید پس از بررسی نهادهای مربوطه اعلام شود»، جملهای که برای کسبوکاری با نفسهای شمارهافتاده، بیش از آنکه امیدبخش باشد، نگرانکننده است.
در نهایت، تناقض اصلی پابرجاست: دولتی که از خسارتهای چند هزار میلیارد تومانی روزانه سخن میگوید و محدودیت تابآوری کسبوکارها را میپذیرد، نمیتواند انتظار داشته باشد با بستهای مبهم و بدون اینترنت پایدار، بحران را مدیریت کند. در چنین شرایطی، بستههای حمایتی بیشتر شبیه شوخی تلخ هستند؛ آن هم برای زخمهایی که هر روز عمیقتر میشود.
دیدگاهتان را بنویسید