رئیس کمیسیون حمل و نقل اتاق بازرگانی تهران:بخش خصوصی در بحران به ستون فقرات تابآوری اجتماعی تبدیل میشود
پیمان سنندجی، رئیس کمیسیون حمل و نقل اتاق بازرگانی تهران، در تحلیلی جامع از وضعیت کنونی اقتصاد کشور، شرایط حاضر را تلاش برای بقا در یکی از سختترین شرایط دهههای اخیر توصیف کرد.
او با اشاره به اینکه ورود به سال ۱۴۰۵ با شوکهای پیدرپی سیاسی و نظامی همراه بوده است، تاکید کرد که فضای کسبوکار رسماً از مرحله عدم قطعیت عبور کرده و به یک بحران تمامعیار تبدیل شده است. به گفته سنندجی، چگونگی پاسخ به چالشهای فعلی فعالان اقتصادی، تعیینکننده اصلی میزان تابآوری ملی خواهد بود.
رئیس کمیسیون حمل و نقل اتاق تهران، ابعاد این بحران، انتظارات بخش خصوصی و رسالت کارآفرینان را در سه محور کلیدی تبیین کرد:
۱. کمبودها و گلوگاههای اضطراری در شرایط جنگی
سنندجی با تاکید بر اینکه در شرایط جنگی، اولین قربانی «زنجیره تأمین» است، چالشهای اصلی بنگاهها را به دو بخش عمده تقسیم کرد:
اختلال در زنجیره تأمین و کمبود قطعات: به دلیل اختلال در مسیرهای تجاری و اعمال محدودیتهای شدید ارزی، دسترسی بنگاهها به مواد اولیه و قطعات واسطهای به حداقل ممکن رسیده است.
تبخیر سرمایه در گردش: تورم ناشی از شوکهای نظامی و تضعیف ارزش ریال، عملاً سرمایه در گردش بنگاهها را ناپدید کرده است؛ این در حالی است که سیستم بانکی نیز در انقباض کامل به سر میبرد و حمایتی انجام نمیدهد.
۲. اولویتها و خواستههای کلیدی بخش خصوصی از حاکمیت
این مقام صنفی خواسته اصلی فعالان اقتصادی در این مقطع حساس را «شفافیت صداقتمحور» و «ثبات در سیاستگذاریهای اضطراری» دانست و افزود: «در زمان بحران، بخشنامههای خلقالساعه و تغییرات روزانه قوانین تجاری، سمیتر از خودِ جنگ عمل میکنند.»
او فوریتهای درخواستی بخش خصوصی از دولت را اینگونه تشریح کرد: «ایجاد کانالهای امن لجستیکی و تسهیل حداکثری تشریفات گمرکی برای ورود کالاهای اساسی و مواد اولیه تولیدی. درک شرایط ویژه کشور از سوی حاکمیت و اقدام برای بازتعریف و استمهال (مهلتدهی) تعهدات مالیاتی و تأمین اجتماعی بنگاهها جهت جلوگیری از موج تعطیلیها و بیکاری گسترده.»
۳. نقش و رسالت بخش خصوصی؛ ستون فقرات تابآوری اجتماعی
سنندجی معتقد است در زمان بحران، بخش خصوصی دیگر یک نهاد صرفاً سودآور نیست، بلکه نقش «ستون فقرات تابآوری اجتماعی» را ایفا میکند. او مسئولیتهای این بخش را در سه حوزه تعریف کرد:
حفظ امید و اشتغال: روشن نگه داشتن چراغ کارخانهها و حفظ معیشت نیروی انسانی، بزرگترین مسئولیت اجتماعی کارآفرینان است؛ چرا که ترکیب بیکاری و جنگ میتواند گسستهای اجتماعی جبرانناپذیری ایجاد کند.
انعطاف و نوآوری در بنبست: فعالان اقتصادی باید از ساختارهای صلب و قدیمی فاصله گرفته و به سمت «اقتصاد شبکهای» و بازارهای جایگزین حرکت کنند.
بازوی مشورتی حاکمیت: بخش خصوصی موظف است با صدای بلند و کارشناسی، پیامدهای تصمیمات اقتصادی را به اتاقهای فرمان گوشزد کند تا مدیریت بحران دولت از واقعیتهای کف بازار فاصله نگیرد.
نتیجهگیری و افق پیشرو
پیمان سنندجی در پایان خاطرنشان کرد که عبور از این زمستان سخت، بیش از هر چیز نیازمند نوعی «میهندوستی اقتصادی» است. فعالان بخش خصوصی با ماندن در صحنه کارزار و مدیریت هوشمندانه منابع محدود، ثابت خواهند کرد که اقتصاد ایران، حتی در زیر سایه سنگین تهدیدها، نبض زدن و حیات خود را فراموش نخواهد کرد.
دیدگاهتان را بنویسید