روزنامه اطلاعات خطاب به پزشکیان:آقای پزشکیان! ما به امید رفع فیلتر به شما رای دادیم
پس از سخنرانی رئیسجمهور در شانزدهم آذر و اظهارات صریح او درباره تنگنای بودجه و همچنین ماجرای «سیمکارتهای سفید و سیاه»، بحثها و واکنشهای زیادی در میان افکار عمومی و بهویژه در میان دانشگاهیان و اهل رسانه شکل گرفت.
حالا روزنامه اطلاعات، در یادداشتی خطاب به پزشکیان این پرسش را طرح میکند که سرنوشت وعدههای انتخاباتی درباره رفع محدودیتهای اینترنتی چه شد و چرا بهجای گسترش آزادی دسترسی، صحبت از سلب همین اندک دسترسیهای موجود به میان آمده است؛ یادداشتی که در ادامه میخوانید:
رئیس جمهور، شانزدهم آذرماه در روز دانشجو، با دانشجویان سخن گفت و سخنان خوب گفت. حقایق را در باب ظرفیت اندکی که بودجه دارد و ناترازیهای میان دخل و خرج مملکت، به صراحت با جوانان دانشجو و نخبه کشورمان در میان نهاد.
روزنامه اطلاعات نوشت: سپس یک نکته هم درباره سیمکارتهای سیاه و سفید گفت که من اگر میتوانستم آن سیمکارتهای سیاه را هم سفید میکردم ولی زورم نمیرسد و نمیتوانم ولی دستور میدهم سفیدها را سیاه کنند!
دانشجویان به وجد آمدند و برای مسعود پزشکیان کف زدند. اما به راستی در پشت این حرفها چه معنایی نهفته بود؟ آیا به جز توزیع محرومیت نامی میتوان بر آن نهاد؟ آیا رئیسجمهوری که میتواند دستور ابطال برخی مزایای اینترنتی و دسترسیها را بدهد نمیتواند همان دسترسیها را برای همه، ولو برای گروه وسیعتری از مردم، دانشجویان، معلمان، مدیران، نخبگان، افسران و … صادر کند؟
اما بحث این نیست. ما به وعدهای رأی دادیم که قرار بود این محدودیتهای نابجا را بردارد، نه این که اندک آزادی گروهی از شهروندان به ویژه روزنامهنگاران را نیز سلب کند! میدانیم که بسیاری از دارندگان سیمکارتهای سفید، لایق این مزیت نیستند و فقط از طریق نسبت و رانت و ویژهخواری و رابطه، آن را دریافت کردهاند؛ اما آقای رئیس جمهور با همه ارادت و حمایتی که از شما و دولت وفاق داشته و داریم، صادقانه خدمتتان عرض میکنیم که: این بار کج به منزل نمیرسد، وعدهای بود و انتظارهایی… به فرموده مولانا بیدل دهلوی:
فرصت هستی ندارد دستگاه انتظار
مفت امروزیم، پس ای وعدهی فردا بیا
دیدگاهتان را بنویسید