×
×

مشاور سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور:
حکم مدیرعامل پیندو بعد از دیدارهای امیدبخش اخیر، شوک ناامیدی به اکوسیستم تزریق کرد

  • کد نوشته: 15175
  • 15 دسامبر 2025
  • 0
  • مهدی سلیمانی در گفت‌وگوی اختصاصی با «ایرانیان استارتاپ» می‌گوید احکام و مسدودسازی‌های ناگهانی، امید کارآفرینان را تضعیف می‌کند و نصر باید با ایجاد گفت‌وگوی شفاف میان رگولاتور و کسب‌وکار و تشکیل کارگروه‌های تخصصی، مسیر اصلاح و ثباتِ قابل پیش‌بینی را برای رشد اقتصاد دیجیتال هموار کند.
    حکم مدیرعامل پیندو بعد از دیدارهای امیدبخش اخیر، شوک ناامیدی به اکوسیستم تزریق کرد

    در گفت‌وگوی اختصاصی «ایرانیان استارتاپ» با مهدی سلیمانی، کارآفرین استارتاپی، مشاور کسب‌وکار و فعال حوزه اقتصاد دیجیتال و همچنین مشاور سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور درباره پیام حکم اخیر مدیرعامل پیندو برای اکوسیستم، نقش عملی نصر در مواجهه با مسدودسازی پلتفرم‌ها، ارزیابی طرح «رفع موانع و توسعه اقتصاد دیجیتال» مجلس و چشم‌انداز آینده اقتصاد دیجیتال ایران صحبت کرد. سلیمانی تأکید می‌کند اکوسیستم برای رشد، بیش از هر چیز به «ثبات، شفافیت و قابلیت پیش‌بینی» نیاز دارد.

    لطفا در ابتدا خودتان را معرفی کنید و از سوابق کاریتان برایمان بگویید:

    من مهدی سلیمانی هستم؛ کارآفرین استارتاپی، مشاور کسب‌وکار و فعال حوزه اقتصاد دیجیتال. تجربه‌ام عمدتاً در حوزه استارتاپ، نوآوری و کارآفرینی بوده و بیش از ۱۰ سال هم در حوزه مشاوره به کسب‌وکارهای نوپا، رشد‌یافته و بالغ فعالیت داشته‌ام. همچنین به‌عنوان مشاور سازمان نظام صنفی رایانه‌ای کشور هم درگیر بخشی از مسائل صنفی و توسعه‌ای اقتصاد دیجیتال بوده‌ام.

    پس از دیدار اخیر مدیران شرکت‌های خصوصی با رییس جمهور و سرا سه قوه، حکم اخیر مدیرعامل پیندو چه پیامی برای کارآفرینان دارد؟

    من این موضوع را به‌عنوان یک فعال اکوسیستم و از زاویه اثر روانی و سیگنال‌دهی به کارآفرینان نگاه می‌کنم. دیدارهای اخیر با رئیس‌جمهور و سران قوا برای بسیاری از فعالان این حوزه پیام امید و حمایت داشت؛ اما حکم اخیر درباره مدیرعامل پیندو، عملاً یک حس ناامیدی تزریق می‌کند و باعث می‌شود کارآفرین احساس کند هر لحظه باید نگران باشد که پیامدهای تصمیم‌هایش چه خواهد بود.
    از طرف دیگر، این تضاد می‌تواند این برداشت را ایجاد کند که انگار همه بدنه تصمیم‌گیری و اجرا هماهنگ نیستند: در یک سمت، پیام امید به اکوسیستم داده می‌شود و در سمت دیگر، حکمی صادر می‌شود که اثرش افزایش ترس و نااطمینانی است. طبیعی است بسیاری از کارآفرینان خودشان را جای آن فرد بگذارند و نسبت به آینده محتاط‌تر شوند.

    وقتی یک رگولاتور (مثل سازمان غذا و دارو) یک پلتفرم دیجیتال را مسدود می‌کند، نقش نصر دقیقاً چیست و چه اقدام مشخصی انجام می‌دهد تا هم از کسب‌وکار حمایت شود و هم مشکل رگولاتور حل شود؟

    به نظر من نصر باید نقش «پل ارتباطی بخش خصوصی و رگولاتور» را ایفا کند. یعنی هم با رگولاتور وارد گفت‌وگو شود و هم با کسب‌وکار، تا مسئله دقیقاً روشن شود: اینکه انسداد بر اساس چه مستنداتی رخ داده، آیا تخلف مشخصی مطرح بوده یا دلیل دیگری وجود داشته است.
    اقدام عملی که می‌تواند کمک کند، برگزاری نشست‌هاست؛ گاهی مشترک، گاهی جداگانه، برای اینکه هم آگاهی‌بخشی انجام شود و هم مسیر اصلاح مشخص شود. در کنار آن، نصر می‌تواند کارگروه‌های ویژه تشکیل دهد؛ با حضور اعضای کمیسیون‌های تخصصی خودش و ترجیحاً نماینده رگولاتور و نماینده کسب‌وکار. هدف این کارگروه‌ها این است که موضوع شفاف‌تر شود، موارد قابل اصلاح مشخص شود، زمینه بازگشت کسب‌وکار به فعالیت فراهم شود و مهم‌تر از همه، سازوکاری طراحی شود که چنین اتفاقی دوباره برای هیچ کسب‌وکاری تکرار نشود.

    پیرو تصویب طرح رفع موانع و توسعه اقتصاد دیجیتال در مجلس، فکر می‌کنید این طرح چه کمکی به کسب‌وکارهای اقتصاد دیجیتال کشور بکند؟

    اگر این طرح مسیر تأیید را طی کند و مهم‌تر از آن، به‌صورت دقیق و درست اجرا شود، می‌تواند به اقتصاد دیجیتال کشور کمک واقعی کند و آن را به یک محور پایه‌ای توسعه تبدیل کند؛ مشابه مسیری که بسیاری از کشورها برای رشد و افزایش سهم درآمدی‌شان از اقتصاد دیجیتال رفته‌اند.
    از منظر اثرگذاری، اگر اجرای آن اصولی باشد می‌تواند برخی گره‌ها در حوزه‌های مالی و بانکی را تسهیل کند، مسیر تعاملات بین‌المللی را روان‌تر کند و مشوق‌های مالیاتی را تقویت کند. جمع‌بندی من این است که اجرای درست این طرح می‌تواند «جان تازه‌ای» به اکوسیستم تزریق کند.

    با توجه به تکرار مسدودسازی‌ها و تصمیم‌های ناگهانی علیه پلتفرم‌ها، آینده اقتصاد دیجیتال را چطور می‌بینید؟

    اگر مسدودسازی‌ها و تصمیم‌های ناگهانی تبدیل به یک روال تکرارشونده شود، سیگنالی که به صاحبان کسب‌وکار می‌رسد این است که «نمی‌شود با قواعد روشن و قابل پیش‌بینی کار کرد». چون کسب‌وکار سرمایه‌گذاری کرده، باید درآمد داشته باشد، حقوق بدهد، مالیات بدهد و پاسخ‌گوی تعهداتش باشد؛ اما ناگهان با محدودیت ساعت فعالیت یا مسدودسازی مواجه می‌شود و کل برنامه‌ریزی‌اش به‌هم می‌ریزد.
    از طرف دیگر، وقتی کسب‌وکاری شفاف و دارای مجوز محدود می‌شود اما بازار زیرزمینی/غیرشفاف همچنان فعال می‌ماند، احساس بی‌عدالتی و فرسایش در اکوسیستم تشدید می‌شود.
    اما اگر مسیر به سمت اصلاح برود و تصمیم‌های ناگهانی علیه پلتفرم‌ها کاهش پیدا کند و سازوکارهای شفاف‌تری شکل بگیرد، طبیعتاً امید دوباره به اکوسیستم برمی‌گردد و فضا برای سرمایه‌گذاری و رشد پایدارتر می‌شود.

    نوشته های مشابه

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *