فرشاد جعفرپور، مدیرعامل ۱۰۰استارتآپ:ارزش پرتفوی ۱۰۰ استارتآپ پس از ۵ سال به حدود ۹۲ میلیارد تومان رسیده است
فرشاد جعفرپور، مدیرعامل ۱۰۰ استارتآپ، در رویداد «۷۸» گزارشی از عملکرد و دستاوردهای پروژه ملی ۱۰۰ استارتآپ ارائه کرد و گفت این مجموعه از سال ۱۳۹۸ فعالیت خود را آغاز کرده و تاکنون در مجموع بیش از ۶۰ میلیارد تومان روی ۱۴۱ تیم سرمایهگذاری کرده است. از این تعداد، ۷۸ تیم مربوط به پروژه ملی ۱۰۰ استارتآپ بودهاند.
به گفته جعفرپور، در ابتدای شکلگیری پروژه، هدف ایجاد صندوقی با سرمایه ۲۰ میلیارد تومان بود، اما در نهایت صندوقی با سرمایه اولیه ۱۱.۵ میلیارد تومان شکل گرفت. این منابع از سوی ۹ سرمایهگذار تأمین شد و مدیریت صندوق، فرآیند سرمایهگذاری و راهبری تیمها نیز توسط ۱۰۰ استارتآپ انجام گرفت.
در مرحله شناسایی تیمها، ۱۰۰ استارتآپ با برگزاری مجموعهای از رویدادها تلاش کرد جریان فرصت گستردهای برای شناسایی تیمهای مستعد ایجاد کند. در مجموع، طی بیش از پنج سال ۲۰ کاروان استانی در ۱۶ استان و ۲۰ رویداد تخصصی در حوزههایی مانند آموزش، بازی و سرگرمی، گردشگری، معدن و هوش مصنوعی برگزار شد.
از دل این ۴۰ رویداد، ۴۸۹ تیم برای ارائه و جذب سرمایه وارد فرآیند ۱۰۰ استارتآپ شدند. این تیمها پس از طی مراحل ثبتنام، ارزیابی کارشناسی و تخصصی، حضور در جلسات و رویدادها و در نهایت بررسی سرمایهگذاری، وارد قیف سرمایهگذاری شدند.
جعفرپور با اشاره به خروجی این فرآیند گفت از میان ۴۸۹ تیم ثبتنامشده، در نهایت ۷۸ تیم موفق به جذب سرمایه شدند؛ یعنی تقریباً از هر ۵۲ تیم، یک تیم به سرمایهگذاری رسید. مجموع سرمایهگذاری انجامشده روی این ۷۸ تیم نیز حدود ۱۰.۴ میلیارد تومان اعلام شد.
بررسی ترکیب جغرافیایی این پرتفوی نشان میدهد ۳۰ تیم از ۷۸ تیم سرمایهگذاریشده در تهران مستقر بودند و نزدیک به ۶۰ درصد پرتفوی از استانهای دیگر شکل گرفته بود. به گفته جعفرپور، دامنه ثبتنام پروژه نیز محدود به ۱۶ استانی که در آنها رویداد برگزار شده بود، نبود و تیمهایی از استانهای مختلف کشور در این فرآیند حضور داشتند.
نیمی از تیمهای پرتفوی پس از پنج سال غیرفعال شدند
مدیرعامل ۱۰۰ استارتآپ در ادامه با ارائه گزارشی از وضعیت ۷۸ تیم سرمایهگذاریشده، گفت پس از نزدیک به پنج سال، ۳۹ تیم فعالیت خود را بهطور کامل متوقف کردهاند و ۳۹ تیم همچنان فعال هستند.
از میان تیمهای فعال نیز سهام هشت تیم واگذار شده و ۳۱ تیم همچنان در پرتفوی پروژه باقی ماندهاند.
بر اساس توضیحات جعفرپور، برای برآورد ارزش پرتفوی، ارزشگذاری تمام ۳۱ تیم بهصورت مستقل انجام نشده و در مواردی که تیمها راند جدید جذب سرمایه داشتهاند، آخرین ارزشگذاری آنها مبنا قرار گرفته است. همچنین ارزش معاملات انجامشده در مورد هشت تیم واگذارشده نیز در محاسبات لحاظ شده است.
در مجموع، ارزش پرتفوی ۳۱ تیم باقیمانده حدود ۸۷ میلیارد تومان اعلام شد و ارزش خالص فروش سهام هشت تیم نیز حدود ۵.۴ میلیارد تومان بوده است. به این ترتیب، ارزش مجموع پرتفوی و نقدینگی حاصل از واگذاریها به حدود ۹۲ میلیارد تومان رسیده است؛ رقمی که به گفته جعفرپور، ارزش صندوق را نسبت به سرمایه اولیه حدود هشت برابر کرده است.
او با اشاره به این نتیجه گفت انتظار اولیه برای بازدهی پروژه بیشتر از این میزان و در حدود ۲۰ برابر بوده، اما در عین حال در میان تیمهای پرتفوی، نمونههایی با رشد چندبرابری ارزش نیز وجود داشتهاند.
رشد چندبرابری ارزش برخی تیمها
جعفرپور در ادامه به عملکرد برخی از تیمهای پرتفوی اشاره کرد. به گفته او، «دکتر موتوری» که در سال ۱۳۹۹ با ارزشگذاری حدود ۳.۵ میلیارد تومان سرمایه جذب کرده بود، در آخرین ارزشگذاری به حدود ۱۵۰ میلیارد تومان رسیده و رشد قابلتوجهی را تجربه کرده است.
او همچنین از «میدوپیا» بهعنوان یکی از تیمهای پرتفوی در شمال کشور نام برد و گفت ارزشگذاری این مجموعه از حدود یک میلیارد تومان در زمان سرمایهگذاری اولیه به نزدیک ۳۰ میلیارد تومان در آخرین ارزشگذاری رسیده است.
جعفرپور همچنین به رشد ارزش یکی دیگر از تیمهای پرتفوی، «کمپرسور»، اشاره کرد که به گفته او در نهایت با رشدی حدود ۱۲ برابری واگذار شده است.
انتقال پرتفوی به سرمایهگذاران پس از پایان پروژه
با پایان پروژه، وظیفه راهبری تیمهای باقیمانده و سهام آنها به سرمایهگذاران منتقل شد. بر اساس توضیحات جعفرپور، تقسیم تیمها میان سرمایهگذاران با توجه به میزان آورده، سرمایهگذاریهای انجامشده در راندهای بعدی و محل فعالیت تیمها انجام شده است.
او تأکید کرد که در پایان پروژه، وضعیت نقدینگی، تیمهای فعال و سهام موجود مشخص شد و متناسب با سهم سرمایهگذاران، منابع نقدی و سهام شرکتهای باقیمانده به آنها منتقل شد.
جعفرپور همچنین یکی از مهمترین دستاوردهای پروژه را تجربه همکاری میان سرمایهگذاران دانست و گفت جمعکردن سرمایهگذاران با دیدگاههای متفاوت در یک پروژه مشترک، فرآیند پیچیدهای است، اما تجمیع منابع میتواند ظرفیتهای سرمایهگذاری و امکان شناسایی تیمها در استانهای مختلف را افزایش دهد.
او در پایان تأکید کرد که سرمایهگذاران حاضر در پروژه صرفاً شریک یک تصمیم نهایی نیستند، بلکه باید شریک مسیر سرمایهگذاری باشند و در طول فرآیند، ارتباط مستمر و اطلاعرسانی میان آنها وجود داشته باشد. به گفته جعفرپور، در سرمایهگذاری خطرپذیر، بهویژه در پروژههایی با گستره ملی و بلندمدت، صبر و همراهی سرمایهگذاران از عوامل مهم موفقیت پروژه است.
دیدگاهتان را بنویسید